Pielęgnacja

Właściwa obsługa, regulacja oraz okresowa konserwacja produktów marki PINUS zapewnia długoletnią i bezusterkową eksploatację.

  1. Minimum raz w roku należy przeprowadzić przegląd i prace konserwacyjne:
    - elementy okuć powinny być kontrolowane pod względem pewności zamocowania i stopnia zużycia. Wszystkie elementy zamykające powinny swobodnie wchodzić w odpowiednie zaczepy, równomiernie dociskać skrzydło do ościeżnicy, być utrzymane w należytej czystości i raz w roku smarowane.
    - otwieranie i zamykanie skrzydeł okiennych powinno odbywać się bez nadmiernego wysiłku, a w razie trudności należy przeprowadzić regulację.

  2. Stosować tylko takie środki czyszczące, które nie uszkadzają zabezpieczenia antykorozyjnego okuć.

  3. Zapewnić prawidłową pielęgnację powierzchni lakierowanych poprzez:
    - utrzymywanie okien w czystości,
    - stosowanie wyłącznie łagodnych środków myjących - nie wolno stosować środków zawierających rozpuszczalniki, substancje agresywne chemicznie i środków do szorowania.

  4. Należy dwa razy w roku (po wcześniejszym dokładnym umyciu okien) zastosować środek pielęgnacyjno - ochronny marki Gori, dostępny u producenta stolarki.

  5. Uszkodzenia powłoki lakierowanej naprawiać na bieżąco przy użyciu lakierów renowacyjnych marki Gori, również dostępnych u producenta stolarki.

Istnieje ścisły związek między uszkodzeniami okien drewnianych w zimie a jakością przewietrzania pomieszczeń.

Dlatego prezentujemy poniżej porady dotyczące właściwego wietrzenia.
Często występuje niejasność co do związku między wilgotnością powietrza, zawartością dwutlenku węgla w powietrzu a zapotrzebowaniem na energię do wietrzenia zamieszkałych pomieszczeń oraz konsekwencji i szkód, które wynikają z ich nieznajomości.

Ilość pary wodnej w fazie budowy.
W czasie schnięcia nowych budynków wydzielają się bardzo duże ilości pary wodnej z tynku wewnętrznego wylewek.
Związek między wydzielanymi ilościami wody z czasem, w którym para wodna dyfunduje przez ściany i okna bez wietrzenia, można wyjaśnić na podstawie następującego przykładu:
W przypadku pomieszczenia o pow. 30 m2(wysokości 2,5 m), z wylewki (grubości 4 cm) i tynku (1,5 cm grubości) w czasie ok. 4 tygodni suszenia wydziela się w sumie ok. 500 l wody. Przez lakierowane ramy okienne o standardowej wielkości 1,25 x 1,25 m przy zamkniętych oknach może dyfundować zaledwie 1 g wody, czyli 1,25 l pary wodnej na godzinę! Zakładając, że ramy okienne zajmują 4% powierzchni ściany i naturalnie tylko 4% wydzielającej się ilości wody (ok. 20 l) dyfunduje przez ramy okienne, to na wysuszenie potrzeba byłoby ponad 2 lata. Widać z tego, że powstająca para wodna nie wydostanie się w wystarczająco krótkim czasie z nowego budynku bez odpowiedniego wietrzenia przy suszeniu wylewki i tynku wewnętrznego.
Konsekwencją brakującego wietrzenia pomieszczeń są tak zwane szkody zimowe. Para wodna przenika do drewna przez słabe miejsca (np. powierzchnie wpustu szyb lub słabiej polakierowane części wpuszczone do muru), kondensuje i podwyższa wilgotność drewna do wartości ponad 30%, co w konsekwencji wywołuje trudności w otwieraniu okien i uszkadza miejsca klejone, albo też podwyższa zagrożenie zaatakowania przez grzyby niszczące drewno. W przypadkach ekstremalnych na zewnętrznej powierzchni okna, pod lakierem tworzą się pęcherze, które mogą być wypełnione wodą.
Można zapobiec tego typu szkodom w czasie prac tynkarskich i w fazie suszenia przez odpowiednie wietrzenie (np. uchylanie okna).

Ilośc pary wodnej z pomieszczeniach zamieszkałych.
Para wodna jest nietrującym bezbarwnym i pozbawionym zapachu gazem, który jest ciągle wytwarzany w dużych ilościach w pomieszczeniach zamieszkałych (w gospodarstwie 4 osobowym powstaje przeciętnie 8 do 15 kg dziennie, co odpowiada objętości pary wodnej ok. 10 000 do 19 000 l).
Względną wilgotność powietrza w granicach od ok. 40 do 70% odczuwa się jako normalną.
Zbyt suche powietrze sprzyja powstawaniu ładunków elektrycznych i wysychaniu błon śluzowych. Przy bardzo suchym powietrzu (poniżej 40%) dają się bardziej we znaki pewne bakterie i wirusy, które są odpowiedzialne za choroby górnych dróg oddechowych.
Dłuższe utrzymywanie się względnej wilgotności powietrza na poziomie powyżej 60 do 65% doprowadza do kondensacji wody w chłodniejszych miejscach na ścianach zewnętrznych, idealnej pożywce dla grzybów pleśniowych.

Kondensacji wody można zapobiec przez:
- dokładne zaizolowanie domu z zewnątrz, bez pozostawiania miejsc nie zaizolowanych, a o ile jest to możliwe: wykonanie izolacji wewnętrznej w miejscach zagrożonych skraplaniem się wody, takich jak: kąty, połączenia stropu, ościeża okienne,
- aktywne wietrzenie przez okno, tak aby wilgotność w pomieszczeniu nie wzrosła powyżej 50 do 55% (konieczny jest zakup higrometru do sprawdzania panującej wewnątrz wilgotności względnej!).

Dwutlenek węgla
Dwutlenek węgla wytwarza się ciągle w wyniku oddychania. Zbyt wysokie stężenia dwutlenku węgla w pomieszczeniach mieszkalnych prowadzą do odczucia zmęczenia i osłabienia koncentracji. W zależności od aktywności na jedną osobę na godzinę wydziela się 10 do 75 l CO2. A zatem w czteroosobowym gospodarstwie domowym, aby utrzymać stężenie CO2 poniżej krytycznej granicy potrzeba dziennie 2000 do 3000 m3 świeżego powietrza. Oznacza to, że w mieszkaniu o powierzchni 75 m2 powinna następować pełna wymiana powietrza co 1,5 do 2 godzin, w domu jednorodzinnym o powierzchni 140 m2 zaś co około 3 godziny.

Wietrzenie przy pomocy okien
Celem wietrzenia jest uzyskanie maksymalnej jakości powietrza w pomieszczeniu przy minimalnym wydatku energetycznym.
- konieczny czas wietrzenia do uzyskania pełnej wymiany powietrza w pomieszczeniu w przypadku całkowicie otwartego okna zależy od temperatury zewnętrznej w ciągu roku (zimą 4 do 6 min , wiosną i jesienią 10 do 20 min, a latem 25 do 30 minut).
- nawet lekki wiatr może podwoić wymianę powietrza. Im większa jest różnica temperatur wewnątrz i na zewnątrz pomieszczenia, tym większe dążenie ciepłego powietrza do wypłynięcia przez otwarte okno. Dlatego też czas potrzebny do całkowitej wymiany powietrza w zimie, jest znacznie krótszy niż w okresie przejściowym.

Podsumowanie
Powstająca w czasie schnięcia wylewki i tynku wewnętrznego para wodna musi być wyprowadzona na zewnątrz przez odpowiednie wietrzenie, aby uniknąć powstawania szkód w fazie budowy.
Aby w czasie użytkowania ,mieszkania lub własnego domu korzystać z przyjemnego klimatu i zdrowego powietrza wewnątrz musi się stosować odpowiednie wietrzenie. Tylko w ten sposób można zapobiec rozwojowi pleśni i powstawaniu szkód wywoływanych wilgocią.

Oto parę wartościowych praktycznych porad:
  • wietrzyć tylko pojedyncze pomieszczenia, przy wietrzeniu na przestrzał przez kilka pokojów wystarczają maksymalnie 3 minuty do całkowitej wymiany powietrza,
  • wietrzyć aktywnie tylko wtedy, gdy pokój jest używany, w niezamieszkałych pomieszczeniach wystarcza zwykle samoistne wietrzenie przez szczeliny,
  • szeroko rozpowszechniony sposób wietrzenia przez uchylone okna doprowadza często do zawyżonych szybkości wymiany powietrza,
  • w półroczu zimowym wystarczy uchylać okno nie dłużej niż przez 7 do 20 minut na godzinę,
  • zalecane wietrzenie przez otwarte na oścież okno w zimie daje oszczędność energii, gdy robi się to na krótko (4 do 6 minut),
  • dobre wyniki ciągłego wietrzenia można uzyskać przy pomocy regulowanych kontrolowanych wywietrzników. Jeden element wystarcza na jedno pomieszczenie,
  • przy wszystkich rodzajach wietrzenia aktywnego czas otwarcia okna musi się uzależniać od panującej na zewnątrz temperatury. Im zimniej jest na zewnątrz, tym krótsze mogą być czasy wietrzenia z powodu zwiększonej termiki.